Motorrijden is ongelofelijk leuk. Alle clichés (gevoel van vrijheid, snelheid e.d.) kloppen. Ik ben dan ook enorm blij dat ik mijn motorrijbewijs gehaald heb.

Om bij het begin te beginnen: de theorie. Uiteraard moet je theorie-examen doen; en dat is niet leuk! Maar, zoals Fred voortdurend volhoudt, als je het theorieboek uit je hoofd leert en genoeg oefenexamens maakt, dan is het best te doen. Ik ben helaas de eerste keer gezakt, maar de tweede keer was ik beter voorbereid.

Dan het AVB. Het blijkt dat niet iedereen dat leuk vindt, maar ik wel. Ik vond het aardig om de motor steeds beter onder controle te krijgen, zodat hij uiteindelijk doet wat jij wilt. Helaas heb ik de natuurlijke eigenschap om regen aan te trekken. De eerste lessen kwam ik dan ook thuis als een verzopen kat, en kon ik karpers houden in mijn laarzen.
Gelukkig ben ik wel de eerste keer geslaagd, want na een tijdje op het parkeerterrein wil je toch echt wel de weg op.

En dan wordt het pas echt leuk, maar ook lastig. Leuk vond ik zaken als bochtentechniek, leren gebruik maken van de eigenschappen van de motor (snel en wendbaar) e.d. Lastig vond ik om alles volgens de regeltjes te doen. Bij iedere bocht je kijktechnieken toepassen e.d.
Daar kwam bij dat Fred de nodige moeite had om mij de nodige rust in te hameren. Als je te snel gaat dan heb je te weinig tijd om te kijken (en dat was mijn grootste probleem). De balans vinden tussen vlot en besluitvaardig rijden aan de ene kant, en goed kijken en de tijd nemen aan de andere kant. Volgens mij heeft dat Fred de nodige zweetdruppeltjes gekost, maar het is gelukt. Ik ben dan ook de eerste keer geslaagd.

Dan nog even iets over de rijschool:
Tijdens alle lessen valt het op dat Fred motorrijden leuk vindt en dat ook overbrengt op zijn leerlingen. De meeste doen het tenslotte voor de lol. Regen, wind e.d. brengen daarin bij Fred geen verandering.
Het tweede dat opvalt is dat hij ongelofelijk consequent is. Wat goed is is goed, en wat fout is is fout. De eerste keer, de tweede keer t/m de laatste keer.
Ook het nodige doorzettingsvermogen kan hem niet ontzegd worden: hij blijft je geduldig maar indringend uitleggen wat je goed en fout doet. Hij neemt daarvoor ook echt de tijd: als de les afgelopen is, maar zijn uitleg nog niet, dan loopt de les maar uit.
Ook het indelen van lessen in dagdelen vind ik erg plezierig. Je leert zo gemakkelijk en snel.

Kortom: ik ben erg enthousiast geworden over motorrijden en over MotorRijschool Ferdinand. Ik wens Fred en alle toekomstige leerlingen dan ook veel succes en plezier.