Opoe door de bocht.

Hoe en waarom mijn motorrijbewijs.

Na een enerverend tijdrovend leven als echtgenote, moeder en parttime werkende vrouw, komt het moment dat ik onze kinderen aan de maatschappij overdraag. Ik word oma van onze kleinzoon. En dan beginnen de kriebels.
Als onze dochter haar motorrijbewijs heeft gehaald en mijn man gaat shoppen op internet begint het. Hij vind een Kawasaki oldtimer, niet voor zijn dochter, maar voor hemzelf! Hij heeft al vanaf zijn 18de zijn motorrijbewijs en zijn oude liefde is weer aangewakkerd. Dus opa op de motor en oma achterop. We gaan veel touren en camperen op Texel op de motor. Het gaat te langzaam op de opa motor die een beetje moe is. Dan wordt het tijd om mede door de fantastisch goede ervaring van mijn dochter bij motorrijschool Ferdinand te gaan lessen. Doordat ik vroeger als tienertje al op schakelbrommers reed en later op een minder goed moment al wat motorrijlessen had gevolgd, verwacht Fred, dat het geen onoverkomelijk probleem moet zijn om met succes te de cursus te volgen.

Maar denk erom eerst gaan we het theorie examen doen. Er wordt me op mijn hart gedrukt dat ik dat wel even moet gaan halen. Vooral goed het boek leren en de CD-ROM gebruiken. Aangezien het al honderd jaar geleden is dat ik een examen heb gedaan ben ik behoorlijk zenuwachtig. Ik had me maar bedacht dat mijn kop er niet af hoefde als ik zakte en dat ik dan tenminste wist hoe het er allemaal aan toe ging op zo'n examen. Ik was zo zenuwachtig dat ik mijn nummer afgeroepen hoor worden bij de gezakten. Vergis je daar niet in, bijna 75% zakt daarvoor. Ook al zei mijn lieve jonge buurvrouw dat ik ook geslaagd was, ben ik toch gaan kijken of mijn spullen niet op de tafel van afgewezene lag. Nee, en ook niet op de grond gevallen? FF checken. Dus hieperdepiep hoera. Slechts 1 foutje, ik ben reuzeblij en supertrots.

Dan beginnen rond half april de lessen voertuigbeheersing. Eigenlijk mijn grootste vrees van het hele motorrijexamen.
We oefenen veel. De stops, uitwijkoefening, "reuze"slalom, wegrijden uit parkeervak, lopend parkeren zijn niet mijn grootste probleem. Wel de langzame slalom, de denkbeeldige acht en de halve draai. Dit vooral, doordat ik al zolang koekblik ervaring heb. Ik gebruik dan mijn koppelingspedaal en dat kun je beter niet doen op de motor als je langzame oefeningen doet. Gevolg, een paar keer op mijn b.... mond. Fred bezorgd. Maar ik bezeerde me niet door de valbeugels en het trage tempo. Ik heb het zelfs op de weg eens gepresteerd om te vallen. Beetje dom, dus slippende koppeling, en beetje bijremmen als je te hard gaat, voor een bocht. Maar natuurlijk, leer ik het wel. Ik ben tenslotte een vrouw,en die kunnen alles, als ze maar echt willen. Ik heb ook lessen met een andere cursiste, waarmee ik samen even kon roken en vooral ook stoom afblazen. We wisselden blikken, als we even van de veeeel, natuurlijk goede en vooral goedbedoelde aanwijzingen, baalden.

Eerlijk gezegd, was het fijnste moment van die lessen, als we de weg op mochten. Lekker op een 80 km weg waar je kon uitwaaien na een enerverende les. Lekker een ijsje eten in Bunschoten of bij de Hoop in Blaricum. Dan rijp voor het examen Ik ben ziek van de zenuwen, dat duurde tot na mijn examen op de weg. Ben een goede afnemer van de paracetamolletjes geweest in die tijd. Had aandelen moeten kopen. Nog even op de parkeerplaats bij de haven een rondje oefenen, met zijn drietjes. Mijn temperatuur loopt zo hoog op dat ik bang ben voor zelfontbranding. Dus maar even wat uittrekken, zal wel een vreemd gezicht geweest zijn, oma in haar ondergoed. Jammer dan. Alle drie geslaagd. Nu dus, mijn grootste struikelblok in een keer overwonnen.

Dan komt het laatste stuk. Examen op de weg, 9 Juni is de grote dag. Het is een dag vervroegd, dus als Fred dat vertrouwen heeft, waarom ik dan zelf niet. Wel even langs de begraafplaats gereden, waar mijn moeder sinds kort begraven ligt, gevraagd of ze me wil steunen vandaag. Heb wel beloofd dat ik voorzichtig zal rijden als ik mijn rijbewijs heb. Mijn moeder heeft ook altijd vertrouwen in mij gehad. De zelfde examinatoren (1 in opleiding erbij) als met A.V.B.. Dat is wel prettig moet ik zeggen. Vriendelijk en fair. Nog snel naar het toilet, dames bezet, dan maar bij de heren. Kom ik daar mijn examinator regen, oeps. Een prima route voor dat warme weer. A1, A27 Hilversum in, 3 woonwijken, Anna's Hoeve ( lekker plat door de bochten, dat is mijn ding, super), Witte Bergen en dan weer terug. De rit gaat prima, maar pas binnen word ik gefeliciteerd. Een foutloze rit. Ik ben geslaagd, yesssssssssss. Felicitaties van Fred, die wel wist dat ik het kon, net zoals, man kinderen en vader.

Nu kan de hoes van m´n Kawasaki Vulcan, met race motor, uit Amerika. Vrijdag kan ik mijn rijbewijs ophalen, 't is jammer dat ik moet werken die dag, geduld. En als je dan bedenkt, dat ik een jaar geleden, nog achter een rollator liep, op mijn dochters trouwerij. Dan weet je, dat na regen altijd zonnenschijn komt!
Zaterdag een rit langs de Meije, 100 mijl. Prachtige luchten en mooie vergezichten, Zondag, een rit door de polder,100 mijl,mooi langs het groene water met de dreigene luchten, maar wat een smerigheid van de beestjes, doekjes mee voor je vizier en flink poetsen aan je motor. Maandag, Utrechtse Heuvelrug route, 100 mijl. Heerlijk door de bossen. Naar mijn werk op de motor. Zo, ik kan motorrijden. Ik ben niet bang, rijdt veilig, als een motorrijder en Fred, ik houd voldoende afstand.

Ik heb goed en veilig leren motorrijden en hoor nog steeds je stem met de aanwijzingen in mijn oren. Bedankt voor de geweldige lessen en de ijsjes, Nicolette bedankt voor de koffie en koek. En vooral ook voor het afstaan je man, zodat ik mijn motorrijbewijs in zo´n korte tijd heb kunnen behalen.
Opa en Apoe gaan nu samen door de bocht, ieder op een eigen motor.
En ik vertel aan iedereen die het horen wil, hoeveel plezier ik had met lessen en hoe tevreden ik ben over je rijschool............