Hoi Fred,

En toen reed ik daar opeens op de Crailoseweg realiserend dat ik zojuist geslaagd was voor mijn examen en dat dit de laatste rit was met jou achter mij aan en in mijn oor pratend. De volgende keer zou ik er toch echt alleen voor staan. Oef, daar moest ik nog even niet aan denken.

Begin dit jaar had ik eindelijk de tijd om mijn lang gekoesterde droom te realiseren. Motorrijles nemen. Op internet kwam ik op jouw website terecht. Het sprak mij erg aan dat je een éénmanszaak hebt. Dat houdt voor mij in dat je hart voor de zaak hebt. Tevens had je kleding, schoenen, handschoenen en helmen ter beschikking zodat die niet meteen zelf aangeschaft hoefde te worden. En dus meldde ik mij via de website.

Op onze kennismakingsafspraak ging het na de intake meteen achterop de motor op weg naar het parkeerterrein om te zien of ik iets van aanleg had en het dan ook nog steeds leuk zou vinden. Je kon zien dat ik nog nooit op een brommer had gereden maar ik vond het onwijs gaaf.

We begonnen met lessen op het parkeerterrein voor de vaardigheidsoefeningen. Je legde altijd keurig netjes uit wat de oefening inhield en welke techniek je moest toepassen. Dat was heel prettig. Sommige oefeningen waren best wel pittig. Niet alleen voor mij maar ook voor jou. Haha, je noemde mij niet voor niks “een stervende zwaan” bij de oefening wegrijden uit het parkeervak. Maar uiteindelijk gingen we toch op weg naar Utrecht voor het examen. En ook daar maakte ik het nog even spannend voor je. De langzame slalom die ik altijd goed doe, verprutste ik tot tweemaal toe. Vervolgens kreeg ik wegrijden uit het parkeervak. En die oefening moest ik goed doen om te slagen. Gelukkig lukte dat.

Nu dat examen achter de rug was kon je me voorbereiden op het rijexamen. Voor aanvang van de les gaf je thuis vaak eerst instructies over bepaalde verkeerssituaties, bijvoorbeeld het rijden van een rotonde, de positie bij het nemen van kruisingen en de positie op de snelweg. Maar ook gaf je aan wat ik tijdens het examen kon verwachten, zoals het doen van een stop & go. De routes die we reden waren heel mooi. Geen idee dat de omgeving zo mooi was. Maar ook loodste je me langs instinkers en examenroutes. En ondertussen was je flink in mijn oor aan het tetteren over gas geven, harder rijden, gassen. Maar gelukkig hoefde je steeds minder te zeggen.

Na eerst een tussentijdse toets te hebben gedaan, ging ik op voor het examen. De route voerde over bekend terrein. Via de A1 naar de A27. Daar moest ik heel veel geduld bewaren om eindelijk een vrachtwagen in te kunnen halen maar uiteindelijk mocht ik daar toch nog even gassen. Vervolgens gingen we door Blaricum Bijvanck en Huizen op weg terug naar het CBR. En daar kreeg ik een hand van de examinator als teken dat ik geslaagd was. Heerlijk. Tsja en toen dus voor het laatst onder begeleiding over de Crailoseweg.

Ik heb een Kawa ZZR 600 gekocht en beleef veel mooie kilometers met mijn motor. Zelfs in de regen. Ook al rijd je niet meer achter me aan toch hoor ik nog met regelmaat je stem in mijn oor met aanwijzingen. Best wel prettig.

Fred, ik heb van je genoten en ga nu genieten van mijn motor. Bedankt.

Tessa