Je bent 45 en je wilt wat….motorrijden….

Vele malen heb ik vanuit mijn koekblik, waar ik met ca 70.000 “koekblik kilometers” per jaar ruim de gelegenheid voor heb gehad, de motoren gevolgd waar ik wel en niet op zou willen rijden (i.p.v. weer in file te staan).
Na in mijn omgeving vele malen het woord “midlifecrisis” te hebben horen voorbijkomen, de knoop toch doorgehakt en eind maart met Fred een afspraak gemaakt voor een intake en een proefles, mede door de leuke reacties van de ex-leerlingen en hun ervaringen.
Het was wel weer even wennen (vroeger illegaal rondgereden op een CB550…), maar ik had de smaak na die proefles weer te pakken. Nu zet ik door, en haal mijn rijbewijs. Dat was eind maart. Nu, half augustus, is het zover.

Helemaal zonder slag of stoot ging het niet, want het in 27 jaar ingesleten autorijgedrag moest er o.a uit. Dat was Fred wel toevertrouwd; keer op keer en zonder zijn geduld te verliezen werd ik via het oortje herinnerd; Linker spiegel – rechter spiegel – kijk over je schouder en niet meer te vergeten: AFSTAND.
Het feit dat je gecombineerd tijdens de lessen zowel theorie bespreekt, oefent voor de bijzondere verrichtingen en routes rijdt vond ik een groot voordeel.
Het theorie examen heb ik, gewoon eigen schuld dikke bult, 3 x over moeten doen; gewoon niet voldoende geleerd. Motorvaardigheid ging in één keer goed, net als het afrijden.
Ontspannen en goed voorbereid door de rijopleiding werd maandagmiddag 18 augustus de rit succesvol gereden.

Verder ervoer ik de contacten tijdens de lessen met medeleerling als prettig en ook leerzaam.

Fred bedankt: zodra ik mijn stalen ros heb gevonden kom ik zeker nog eens langs, en wellicht mee touren op een door jou uitgezette route.