Ha Fred,

Dank voor je mail en vooral dank voor de geweldige lessen die ik samen met mijn motormaatje ...., alias Jort, van je kreeg.
Ik heb ervan genoten. En ik heb er enorm veel van geleerd!
Tijdens de introductieles vertelde ik je dat ik enige tijd daarvoor bij een andere rijschool al twee motorrijlessen gehad had. Dat ik gestopt was met die lessen in de veronderstelling te oud te zijn om nog motor te kunnen leren rijden omdat ik tijdens de tweede les was omgevallen terwijl ik probeerde hoe langzaam een motor rijden kon.....
Die mededeling deed jou niets; sterker nog; tijdens mijn eerste les bij jou zette je me onmiddelijk op de motor; ik moest zelf maar naar het parkeerterrein rijden waar we gingen oefenen.

En zo ging het door; leren door (veel) te doen!
Jouw methode; lessen van 3 a 4 uur, zorgen ervoor dat je in een mum van tijd vertrouwd raakt met een machine die veel geluid maakt en een hoeveelheid kracht in zich draagt die je welliswaar gewend bent in je auto maar waar je van een voertuig op twee wielen niet van hebt durven dromen.

Ik heb enorm veel geleerd van je aanwijzingen; "de bocht in als een tut, maar eruit komen als een jonge Godin" of woorden van gelijke strekking.....
"Gassen" en "leg die motor plat" of "wat heb je toch met die streep?", zijn woorden die ik voortdurend in mijn oortje hoorde. Bij mij thuis is de uitdrukking: Fred zegt:..... op dit moment een veel gebezigde uitdrukking.

Je zorgde geweldig voor ons; halverwege de les gaf je ons altijd even tijd om energie op te doen; je nam salmiakballen voor ons mee en pakjes drinken. Zo zorgde je dat onze houten billen weer bij onszelf gingen horen.

Fred; heel veel dank! Jij hebt me geleerd wat motorrijden is. Door jou durf ik de bochten te nemen. Jij maakte dat ik met een grijns op m'n snuit op pad ga. Heel veel dank!

Esmee.