Op 2 juni 2009 startte ik, na een drukke periode die in het teken stond van verhuizingen en baanwisselingen, met mijn motorrijlessen. Mijn planning was om volgend voorjaar naar een eigen motor te gaan kijken, dus ik had geen haast. Hier rekening mee houdend heeft Fred voor mij een lesschema opgesteld waarmee ik binnen 3 maanden tijd mijn rijbewijs zou halen.

Mijn eerste lesmiddag was van 13.00 uur tot 17.00 uur. Nadat Fred mij de fijne kneepjes van de motor had uitgelegd vertrokken we naar het oefenterrein bij de Kalkovens aan de kop van de Oude Haven. Daar heb ik voor het eerst kennis gemaakt met de langzame slalom……wat een ramp!!! Eerlijk is eerlijk, de eerste les viel mij vies tegen. Gelukkig laat ik me er niet snel onder krijgen en heeft Fred engelengeduld en heb ik uiteindelijk de bijzondere verrichtingen toch onder de knie gekregen (nou ja, behalve de acht dan). Op 22 juli 2009 heb ik het AVB examen afgelegd. Als het aan mij had gelegen had dit nog maanden geduurd, want perfectionist die ik ben wilde ik eerst al mijn oefeningen tot in de puntjes beheersen. Uiteindelijk heb ik mijn gevoel naast me neergelegd en heb ik vertrouwd op het beoordelingsvermogen van Fred en ben ik in één keer geslaagd voor het AVB examen!!!

Toen kon het “echte werk” beginnen! Nadat ik een aantal routes met Fred had gereden kreeg ik de smaak echt te pakken. Op het moment dat wij tijdens een avondles bij zonsondergang door het Naardermeer reden, wist ik dat ik niet tot volgend jaar kon wachten met het kopen van een eigen motor.

De lessen gingen goed en ik mocht op 26 augustus 2009 voor mijn AVD-examen afrijden. Voor het examen, hadden we nog een uurtje om de puntjes op de “i” te zetten………
Met een goed gevoel, wel enigszins zenuwachtig maar wel zelfverzekerd, stapte ik die middag bij Fred thuis op de lesmotor. Alles wat fout kon gaan in dat uurtje ging fout!! Links zag ik ineens voor rechts aan, bij optrekken liet ik de motor afslaan, invoegen ging ineens slordig en ongecontroleerd, zijstraatjes zag ik over het hoofd en ga zo nog maar even door. Tot overmaat van ramp kreeg ik toen we bij het CBR voor stonden de vraag van Fred of dit nog goed ging komen?!

Toen het examen begon heb ik mezelf streng toegesproken; “je kan het! Laat zien dat je het kan en stel Fred (en mezelf) niet teleur!”. Na een half uur een VEEL betere rit te hebben gereden, liet Fred mij een heel voorzichtig glimlachje zien en kreeg ik een hand van de examinator, ik was GESLAAGD!!!

Ik ben Fred erg dankbaar voor het geduld wat hij met mij bij de bijzondere verrichtingen heeft gehad. Zijn manier van lesgeven is streng, doch rechtvaardig en hij weet precies wanneer iemand net even dat duwtje in de rug nodig heeft. In het begin heb ik de lesblokken wel als erg intensief en vermoeiend ervaren, maar ik zie ook zeker de voordelen ervan in, want je leert veel meer en je doet veel sneller ervaring op. Wat kan je nou in een uurtje leren??

Fred, dank je wel voor je geduld en gedrevenheid. Dank zij jou ben ik nu ook besmet met het virus, want ik kon niet meer wachten tot volgend voorjaar en ik ga nu vanavond (1 dag na mijn afrijden) mijn motor ophalen.