"Je hebt zo voorrang op verkeer van links, maar laat je niet voor je sodemieter rijden."

Dat is Fred, coachend, direct, waarschuwend, gedreven. Maar ook betrokken bij zijn cursisten. Hij leert je bovenal als motorrijder veilig aan het verkeer deel te nemen. Ik heb het behalen van het "roze papiertje" dan ook met teleurstelling aanvaard, want ...

Nooit meer die gezellige lesuren. Nooit meer het eindeloze geduld van Fred tijdens m'n inspanningen voor het AVB. Nooit meer tijdens een stop direct wat drinken of een "bal". Nooit meer die corrigerende aanwijzingen via het oortje. Nooit meer die grijns van Fred als hij je vertelt hoe het wel moet. Nooit meer lastige verkeerssituaties onder begeleiding. Nooit meer dat Fred even naast je komt staan bij een verkeerslicht om even fijntjes te vertellen dat je een verkeerssituatie ook anders had kunnen oplossen.

Naast je komt staan?!? Ja, Fred begeleidt zijn cursisten altijd op de motor. Een enorm voordeel voor de cursisten, zo is Fred ook tijdens de ritten makkelijk benaderbaar als er eens iets is. En het gevoel van betrokkenheid is veel groter en directer.

Door het commentaar van Fred voor waar aan te nemen, hij heeft gewoon altijd gelijk, en door zelf altijd geconcentreerd te blijven moet elk examen in één keer te halen zijn. Als Fred zegt dat je er klaar voor bent, dan ben je er ook gewoon klaar voor. Dan hoef je het alleen nog maar even waar te maken.

Kortom: ik ging bij Fred lessen om het rijbewijs te halen. Maar als ik had geweten dat ik het lessen zo zou gaan missen ... had ik wel minder mijn best gedaan. Niet tijdens de examens AVB en AVD! Nee, dat nooit! De door Fred in het vooruitzicht gestelde "sanctie" is waarschijnlijk erger dan het zakken zelf. Dat heb ik gelukkig niet meegemaakt.

Ook dat is Fred: met een geintje laten weten dat slagen een serieuze zaak is.

Fred nogmaals bedankt voor de inspirende tijd.

Sam (49 jaar)